Browsed by
Autor: Admin

Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z przyczyn niezawinionych przez pracownika

Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z przyczyn niezawinionych przez pracownika

Nawiązanie współpracy z pracodawcą w oparciu o umowę o pracę jest przez pracowników bardzo pożądaną formą zatrudnienia, gdyż przepisy Kodeksu pracy gwarantują pracownikom szereg uprawnień, a pracodawcę obligują do określonego zachowania.

Na podstawie wskazanych przepisów szczególnej ochronie podlega trwałość zatrudnienia, o czym stanowi fakt, że rozwiązanie umowy o pracę może nastąpić tylko w określonych przypadkach, gdy ziszczą się ustawowe przesłanki, pamiętać jednakże należy, że Kodeks pracy chroni również interesy pracodawcy stanowiąc m.in. o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia, nawet wówczas, gdy rozwiązanie umowy o pracę uzasadnione jest przyczynami niezawinionymi przez pracownika.

Zgodnie z obecnie obowiązującymi regulacjami, rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia jest jednym ze sposobów zakończenia umowy o pracę i jest to czynność prawna, która powoduje bezzwłoczne ustanie umowy w chwili, w którym oświadczenie woli dotarło do adresata, czyli pracownika, w taki sposób, że mógł on zapoznać się z jego treścią.

Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia przez pracodawcę z przyczyn niezawinionych przez pracownika może nastąpić tylko z powodu przedłużającej się usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy, przy czym przepisy ustanawiają okresy ochronne, podczas których pracodawca nie może rozwiązać umowy o pracę, a których upływ przyznaje pracodawcy kompetencję do bezzwłocznego zakończenia umowy.

Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia może zatem nastąpić na skutek przedłużającej się niezdolności pracownika do pracy, która została spowodowana chorobą, przy czym okres ochronny przed zwolnieniem w tym przypadku jest uzależniony od stażu pracy u danego pracodawcy.

I tak, jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż 3 miesiące, pracodawca może rozwiązać z taką osobą umowę o pracę bez wypowiedzenia, ale tylko wówczas gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 6 miesięcy.

Jeśli zaś pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową, pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeżeli niezdolność pracownika do pracy na skutek choroby trwa dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące.

Zasiłek chorobowy przysługuje pracownikowi przez okres do 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży – do 270 dni. Z kolei świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Przysługuje ono przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.

Pracodawca może ponadto rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia również w razie usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy z innych przyczyn niż wymienione powyżej, trwającej dłużej niż 1 miesiąc. Inaczej mówiąc, pracodawca nie może wypowiedzieć umowy podczas usprawiedliwionej nieobecności pracownika, jeżeli mieści się ona w granicach przewidzianych przepisami, natomiast kiedy absencja przekroczy limity czasowe określone w omawianym przepisie, wówczas podmiot zatrudniający uzyskuje kompetencję do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. Pracodawca może zakończyć umowę bezzwłocznie, mimo że pracownikowi nie można zarzucić zawinionego naruszenia jego obowiązków.

Istotne także jest, że rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia nie może nastąpić w razie nieobecności pracownika w pracy z powodu sprawowania opieki nad dzieckiem – w okresie pobierania z tego tytułu zasiłku, a w przypadku odosobnienia pracownika ze względu na chorobę zakaźną – w okresie pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku.

Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z przyczyn niezawinionych przez pracownika nie może nastąpić po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności. Ponadto, pracodawca powinien w miarę możliwości ponownie zatrudnić pracownika, który w okresie 6 miesięcy zgłosi swój powrót po ustaniu przyczyn nieobecności. W doktrynie podkreśla się również, iż omawiany przepis odnosi się ogólnie do rozwiązania „umowy o pracę”, bez zawężenia do niektórych rodzajów umów, z tych względów należy uznać, że na jego podstawie może zostać rozwiązana umowa o pracę każdego rodzaju.

Międzynarodowy przewóz osób – prawa pasażera

Międzynarodowy przewóz osób – prawa pasażera

Przewóz osób na trasie międzynarodowej musi być zgodny z aktualnie obowiązującymi przepisami. Umowa konsumencka zabezpiecza interesy obu stron. Kupując bilet nikt nie można od nas żądać większych pieniędzy tylko ze względu na miejsce transakcji, czy też obywatelstwo. Prawa pasażera dotyczą zwykle tras dłuższych niż 250 km, które rozpoczynają się lub kończą w innym państwie.

Prawo do informacji

Przewoźnik ma obowiązek poinformować pasażera o odwołaniu, czy też opóźnieniu kursu. Ma on prawo znać przyczynę tej sytuacji. Istotnym jest to, aby była ona przekazana w odpowiednim czasie. Odwołanie podróży długodystansowej (powyżej 250 km), czy też opóźnienie powyżej 2 godzin daje nam prawo do: otrzymania zwrotu pieniędzy za bilet, bezpłatnego przewozu do miejsca rozpoczęcia podróży, podróży o tym samym standardzie w najbliższym możliwym terminie.
Warto pamiętać, że to przewoźnik musi zaproponować nam jedno z powyższych rozwiązań. Jeśli tego nie zrobi, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby złożyć skargę. Dzięki temu otrzymamy nie tylko zwrot za bilet, ale również rekompensatę w wysokości 50% wartości biletu.
W przypadku podróży, która miała planowo trwać powyżej 3 godzin (na trasie powyżej 250 km), a opóźnienie jest dłuższe, niż 1,5 godziny, to każdy pasażer ma dodatkowe prawa. Jest to m.in. prawo do posiłków oraz napojów (stosowane do czasu opóźnienia), czy też prawo do zakwaterowania (w przypadku, gdy opóźnienie wywołane jest klęską żywiołową, czy też niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi).

Prawo do pomocy i odszkodowania

Na trasach dłuższych niż 250 km osoba ranna w wypadku autokaru ma prawo do uzyskania odszkodowania. Jeśli pasażer zginie w wypadku, to o odszkodowanie mogą ubiegać się najbliżsi zmarłego.
O odszkodowanie można ubiegać się również w przypadku, gdy bagaż (oraz inne przedmioty osobiste) zostanie zniszczony, czy też zaginie podczas trwania podróży.
Jeśli zajdzie taka potrzeba, to przewoźnik musi zagwarantować pasażerowi pomoc w postaci odzieży, żywności, zakwaterowania, czy też transportu.
W przypadku, gdy przewoźnik nie wypełnia swoich obowiązków, to pasażer ma prawo złożyć skargę. Należy jednak przestrzegać terminu – wynosi on 3 miesiące od zdarzenia.


Artykuł nie stanowi porady prawnej, ani opinii prawnej, a jedynie indywidualne poglądy autorki na opisane zagadnienie prawne i nie może stanowić podstawy jakiejkolwiek jej odpowiedzialności w stosunku do osób trzecich, zaś czytelnik nie jest związany poglądami przedstawionymi w artykule.

Budowa domu — garść informacji na temat formalności

Budowa domu — garść informacji na temat formalności

Nie ma co ukrywać, że każda osoba marzy o tym, aby kiedyś mieć swój własny dom. Droga do tego celu jest jednak niewątpliwie kręta i wcale nie chodzi wyłącznie o pieniądze. Mówiąc wprost — należy pamiętać o wymaganiach formalnych, związanych z budową domu.

Budowa domu

O czym trzeba wiedzieć?

Najprościej mówiąc, jeśli poznamy prawo budowlane, formalności na pewno nie będą nam obce. Niemniej przejdźmy jednak do szczegółów, czyli do nowelizacji prawa budowlanego, które mówi, iż zgoda na budowę może być uzyskana na dwa sposoby — możliwa jest forma pisemna i „milcząca”. Forma „milcząca” to nic innego, jak brak sprzeciwu na zgłoszenie budowy.
Patrząc na oba rozwiązania z perspektywy formalności, nie ma jednak większej różnicy – stwierdza prawnik Przemysław Malinowski.

Jeżeli interesuje nas budowa domu, obowiązkowy jest projekt budowlany. Projekt musi być profesjonalny i kompletny. Projekt ten musi zostać zatwierdzony przez urząd i w momencie zatwierdzenia przez urząd można mówić o pozytywnej decyzji.
To dobry moment, aby podkreślić, jak ważne znaczenie ma przeznaczenie budynku łącznie z wpływem na nieruchomości (fachowo mówi się o „obszarze oddziaływania”). W zależności od tych kwestii, podejmuje się decyzję o zwolnieniu z uzyskania pozwolenia na budowę.

Co do dokumentów, które powinny zostać złożone w urzędzie, oczywiście trzeba mieć ze sobą projekt budowlany (na projekt budowlany składa się projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany). Poza projektem budowlanym należy powiedzieć o uzgodnieniach czy opiniach wymaganych przez gminę, oświadczeniu o dysponowaniu nieruchomością do celów budowlanych oraz zaświadczeniu i oświadczeniu projektanta (zaświadczenie ma dotyczyć przynależności do Izby Architektów RP, a oświadczenie wykonania projektu budowlanego odpowiadać przepisom oraz zasadom wiedzy technicznej).


Artykuł nie stanowi porady prawnej, ani opinii prawnej, a jedynie indywidualne poglądy autorki na opisane zagadnienie prawne i nie może stanowić podstawy jakiejkolwiek jej odpowiedzialności w stosunku do osób trzecich, zaś czytelnik nie jest związany poglądami przedstawionymi w artykule.

Mieszkanie od pośrednika. Co należy do jego obowiązków?

Mieszkanie od pośrednika. Co należy do jego obowiązków?

Jak wiadomo, czasem ludzie decydują się nabyć mieszkanie od pośrednika. Warto jednak zastanowić się nad tym, jak to wszystko wygląda z perspektywy prawa. Co prawo mówi na temat obowiązków, jakie ma pośrednik?

Co należy do obowiązków pośrednika?

Pośrednik to nikt inny, jak przedsiębiorca mający za zadanie zbierać i wyszukiwać informacje o nabywcach i zbywcach. Dodatkowo pośrednik ma zagwarantowane prowizje z obu stron. Warto też od razu dodać, że mimo, iż pośrednik nie jest konieczny, obecnie coraz częściej spotyka się ludzi odpowiedzialnych za pośrednictwo. Można powiedzieć, że pośrednik potrzebny jest wtedy, kiedy nie mamy czasu zająć się poszukiwaniem mieszkania. Niemniej spójrzmy na sprawę szczegółowo, obowiązki pośrednika w obrocie nieruchomościami przedstawiają się w następujący sposób:

  • dostosowanie się do obowiązującego prawa;
  • dostosowanie się do obowiązujących standardów zawodowych;
  • działanie zgodnie z etyką zawodową
  • czynności pośrednictwa charakteryzujące się szczególną starannością;
  • ochrona interesów osób, na rzecz których prowadzi się czynności;
  • posiadanie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej;
  • nieustanne dbanie o doskonalenie kwalifikacji zawodowych.

Biuro nieruchomości gwarancją sukcesu?

Warto odpowiedzieć sobie na pytanie, czy biuro nieruchomości stanowi pewność, że znajdziemy dokładnie to, czego potrzebujemy. Być może będzie to zaskoczeniem, ale niestety, mieszkanie od pośrednika nie zawsze jest gwarancją sukcesu. Problem polega na tym, że w dzisiejszych czasach pośrednikiem może zostać dosłownie każdy. Można powiedzieć, że jest to, związane z tym, co wydarzyło się 1 stycznia 2014 roku. Właśnie wtedy doszło do zniesienia obowiązku licencji na zawód pośrednika nieruchomości. Fakt ten sprawił, że pośrednikiem nieruchomości może zostać praktycznie każdy, kto tego zapragnie. Co do wymagań, szczególne kwalifikacje nie są konieczne, a poza nimi liczy się posiadanie pełnej zdolności do czynności prawnych i ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej dotyczące szkód związanych z zawodem pośrednika.


Artykuł nie stanowi porady prawnej, ani opinii prawnej, a jedynie indywidualne poglądy autorki na opisane zagadnienie prawne i nie może stanowić podstawy jakiejkolwiek jej odpowiedzialności w stosunku do osób trzecich, zaś czytelnik nie jest związany poglądami przedstawionymi w artykule.

W jakie sposób należy złożyć pozew rozwodowy?

W jakie sposób należy złożyć pozew rozwodowy?

Złożenie pozwu o rozwód nie jest wcale zadaniem takim prostym, jakby to mogło wydawać się na pierwszy rzut oka. W bardzo wielu przypadkach niezbędna będzie nie tylko fachowa pomoc prawnika, ale również doświadczonego detektywa, który pomoże nam zebrać przydatne dowody. Niniejszy artykuł to doskonała propozycja dla wszystkich tych osób, które chcą dowiedzieć się, w jaki sposób należy złożyć pozew o rozwód.

Fachowa pomoc prawnika

Jeżeli decydujemy się już na złożenie wniosku o rozwód, to warto zadbać o to, aby nasz pozew został napisany profesjonalnie. Korzystając z pomocy prawnika możemy znacząco przyśpieszyć rozpoczęcie procedur rozwodowych. Napisanie pozwu to dopiero połowa drogi do sukcesu. Nie można zapominać również i o tym, że należy uiścić do niego opłatę (600 zł). Osoby, które są w trudnej sytuacji finansowej mogą oczywiście wnioskować o zwolnienie od wszelkich kosztów sądowych.

Rozwód z winy małżonka

Przygotowując pozew ważne jest to czy żądamy rozwodu z winy małżonka, czy też wnosimy o zaniechanie orzekania o winie. Warto wspomnieć również i o tym, że decyzję możemy zmienić w trakcie procesu. Jeżeli interesuje nas rozwód z winy małżonka to przydać może się pomoc detektywa w zbieraniu dowodów. Nawet najlepszy prawnik za wiele nam nie pomoże, jeżeli nie będziemy dysponować mocnymi dowodami.

Gdzie należy złożyć pozew?

Pozew rozwodowy składa się oczywiście w sądzie okręgowym. Właściwy jest zawsze ten sąd, w którym to okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania. Jeżeli małżonkowie nie mają wspólnego miejsca zamieszkania to pozew należy złożyć do sądu właściwego dla miejsca zamieszkana pozwanego.

O czym należy pamiętać?

Pamiętać należy przede wszystkim o tym, że każdy rozwód należy dokładnie uzasadnić. W pozwie należy podać szczegółowe informacje dlaczego nastąpił całkowity rozkład pożycia małżonków. W uzasadnieniu można oczywiście przedstawić dowody z dokumentów oraz zeznania swoich świadków. Nie można zapominać również i o tym, aby dokładnie opisać sytuację majątkową małżonków. W przypadku alimentów należy wskazać także potrzeby finansowe dzieci.


Artykuł nie stanowi porady prawnej, ani opinii prawnej, a jedynie indywidualne poglądy autorki na opisane zagadnienie prawne i nie może stanowić podstawy jakiejkolwiek jej odpowiedzialności w stosunku do osób trzecich, zaś czytelnik nie jest związany poglądami przedstawionymi w artykule.

Obowiązek alimentacyjny wobec rodziców

Obowiązek alimentacyjny wobec rodziców

Alimenty to słowo, które kojarzy się zwykle ze świadczeniem pieniężnym rodzica na rzecz dziecka. Tymczasem wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że jest to zobowiązanie finansowe wobec krewnych w linii prostej, co oznacza, że może również dotyczyć sytuacji odwrotnej. Czy prawo i obowiązki płacenia alimentów własnym rodzicom możliwe są w każdej sytuacji?

Alimenty na rodziców

Każdego roku do polskich sądów trafia około tysiąca pozwów rodziców, domagających się od swych dzieci alimentów. W 2017 r. średnia kwota przyznawana na ten cel wynosiła w przypadku jednej rodziny około 600 złotych miesięcznie. Alimenty na rodziców możliwe są jednak tylko wtedy, gdy zostaną spełnione jednocześnie trzy podstawowe warunki: pozwane dziecko jest osoba pełnoletnią, posiada odpowiednie możliwości finansowo-zarobkowe, natomiast rodzica dotknął niedostatek. Ta ostatnia kwestia może być nieco sporna, ponieważ trudno określić precyzyjnie, czym ten niedostatek tak naprawdę jest. Przyjęło się, że to po prostu sytuacja, w której dana osoba nie może własnymi siłami zaspokoić swoich uzasadnionych potrzeb, zapewniających jej odpowiednie do wieku i zdrowia warunki bytowe. Wszystko jest tu jednak kwestią indywidualnie rozpatrywaną przez sąd, w zależności od konkretnego przypadku. Jeśli niedostatek, w którym znalazł się rodzic wynika z jego winy, np. braku chęci do pracy lub bezpodstawnego zrezygnowania z niej, nadużywania alkoholu, świadomego unikania leczenia itp. – wówczas nie ma obowiązku alimentacyjnego. Z kolei jeżeli chodzi o możliwości finansowe pozwanego dziecka, sąd bierze pod uwagę m.in. jego stałą pensję, premie, dodatki, rentę, emeryturę, akcje, odsetki z akcji czy dochody z wynajmu mieszkania.

Nie tylko dla rodziców biologicznych

Co ważne, alimenty dotyczą nie tylko rodziców biologicznych, ale także adopcyjnych (w tym również macoch i ojczymów). Wniosek o nie często wysyła MOPS. Zdarza się również tak, że obowiązek alimentacyjny na rodziców nie jest wypłacany pieniężnie, ale stanowi pomoc materialną w formie dostarczania np. leków, produktów spożywczych, środków higienicznych, odzieży czy opału.


Artykuł nie stanowi porady prawnej, ani opinii prawnej, a jedynie indywidualne poglądy autorki na opisane zagadnienie prawne i nie może stanowić podstawy jakiejkolwiek jej odpowiedzialności w stosunku do osób trzecich, zaś czytelnik nie jest związany poglądami przedstawionymi w artykule.

Prawnik, czy jest to równoznaczne z adwokatem lub radcą prawnym?

Prawnik, czy jest to równoznaczne z adwokatem lub radcą prawnym?

Doradca prawny (prawnik) – kancelaria prawna i kiedy się do niej udać?

Prawnikiem, czy też doradcą prawnym zostać może osoba, która ukończyła studia magisterskie na kierunku prawniczym. Jest to najniższy stopień zawodowy w tej branży i posiada również najmniejsze możliwości – w kwestii podejmowania się spraw prawniczych.

Prawnik jest zwykłym przedsiębiorcą, który może otworzyć własną kancelarię prawną, a także w ramach swojej działalności udzielać porad prawnych. Działanie prawnika nie podlega nadzorowi organów nadrzędnych, zatem nie jest on zobowiązany prawnie do przestrzegania etyki zawodowe oraz, w związku z niedopatrzeniami w tym względzie, karom dyscyplinarnym. W ramach jego działalności nie jest zobligowany do zachowania tajemnicy zawodowej.

Na doradcy nie leży również odpowiedzialność za uchybienia związane ze swoją niewiedzą – nawet jeśli zaszkodziłby nimi swoim klientom. Co więcej, nie ma on możliwość odmówienia składania zeznań w sprawach, w których biorą udział jego klienci.


Artykuł nie stanowi porady prawnej, ani opinii prawnej, a jedynie indywidualne poglądy autorki na opisane zagadnienie prawne i nie może stanowić podstawy jakiejkolwiek jej odpowiedzialności w stosunku do osób trzecich, zaś czytelnik nie jest związany poglądami przedstawionymi w artykule.

Sprawy spadkowe krok po kroku

Sprawy spadkowe krok po kroku

Śmierć bliskich nam osób wiąże się niestety w dzisiejszych czasach z koniecznością podjęcia paru prawnych kroków, jak i udania się do kilku instytucji. Dotyczy to zarówno samego zorganizowania pogrzebu, jak i późniejszego ubiegania się o spadek. Oto wskazówki, jak sprawnie przeprowadzić sprawy spadkowe krok po kroku.

Sprawa spadkowa u notariusza

Postępowanie spadkowe można w dość szybki sposób przeprowadzić u notariusza. Zwykle jest to sprawa droższa, ale czas oczekiwania znacznie krótszy niż w przypadku postępowania spadkowego przeprowadzonego w sądzie. W przypadku sprawy i notariusza konieczne jest by stawili się osobiście wszyscy spadkobiercy. Tylko w takiej sytuacji notariusz może sporządzić akt, który poświadczy dziedziczenie.

Do notariusza należy koniecznie zabrać ze sobą akt zgonu, informacje o miejscu zamieszkania i numerze pesel spadkodawcy, a także odpisy skróconych aktów urodzenia i małżeństwa spadkobierców. Oczywiście niezbędny będzie także testament jeśli takowy został sporządzony.

Akt poświadczenia dziedziczenia nie zostanie wydany od razu. Prawdopodobnie będzie trzeba poczekać na to kilka dni.

Droga sądowa

Drugą opcją ubiegania się o spadek po bliskim zmarłym jest postępowanie sądowe. Jak już zostało wspomniane, jest to opcja tańsza, ale też o wiele dłuższa, dlatego nie wszyscy chętnie się na nią decydują.

Aby rozpocząć postępowanie spadkowe w sądzie należy przede wszystkim złożyć wniosek do właściwego sądu rejonowego. Wniosek powinien zawierać dane osoby składającej, spadkodawcy oraz potencjalnych spadkobierców, akt zgonu, skrócone akty urodzenia i małżeństwa spadkobierców, dokumenty potwierdzające pokrewieństwo oraz oświadczenia o zrzeczeniu się dziedziczenia jeśli takie występuje. Na podstawie wniosku sąd wydaje stosowne postanowienie stwierdzające nabycie spadku.
Warto pamiętać o tym, że im bardziej zgodnie spadkobiercy przystąpią do ubiegania się o spadek tym prostsze i krótsze będzie postępowanie spadkowe. W przypadkach trudniejszych warto zawsze skorzystać z pomocy zaufanego adwokata.


Artykuł nie stanowi porady prawnej, ani opinii prawnej, a jedynie indywidualne poglądy autorki na opisane zagadnienie prawne i nie może stanowić podstawy jakiejkolwiek jej odpowiedzialności w stosunku do osób trzecich, zaś czytelnik nie jest związany poglądami przedstawionymi w artykule.

To warto wiedzieć o rencie w Niemczech

To warto wiedzieć o rencie w Niemczech

Niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że pracując za granicą mogą przysługiwać nam różne dodatki i świadczenia. Jeśli pracujemy w Niemczech możemy ubiegać się między innymi o niemiecką rentę, która wypłacana jest w przypadku całkowitej lub częściowej niezdolności do wykonywania pracy. Oto garść najważniejszych informacji, które warto wiedzieć na temat renty w Niemczech.

Kto może otrzymać niemiecką rentę?

Niemiecka renta przysługuje osobom, których stan zdrowia uniemożliwia wykonywanie pracy, a które nie osiągnęły jeszcze wieku emerytalnego. Renta może być wypłacana jako pełnowymiarowa lub częściowa. O tej ostatniej mówimy wtedy, gdy pracownik jest w stanie wykonywać pracę przynajmniej trzy godziny dziennie, jednak nie więcej niż sześć.

Jaka jest wysokość renty?

Wypłacana kwota może być różna, jest bowiem ściśle związana z okresem pracy przed utratą możliwości do wykonywania pracy. Inaczej jest w przypadku bardzo młodych osób. W ich przypadku zakłada się jakby przepracowały one okres do ukończenia sześćdziesiątego roku życia.

Jak zacząć ubiegać się o rentę w Niemczech?

Aby otrzymać rentę w Niemczech należy przede wszystkich udać się do ubezpieczalni emerytalnej, by tam złożyć stosowny wniosek. Czasem wymagane jest także złożenie wniosku o rehabilitację. W przypadku gdy specjalista orzeknie, że rehabilitacja nie poprawi zdolności do pracy, automatycznie wniosek o rehabilitację zmieni swój status na wniosek o rentę.

Zawsze warto pamiętać o tym, by gromadzić wszystkie związane z rentą dokumenty, takie jak choćby zaświadczenia lekarskie. Mogą one znacznie usprawnić całą procedurę.


Artykuł nie stanowi porady prawnej, ani opinii prawnej, a jedynie indywidualne poglądy autorki na opisane zagadnienie prawne i nie może stanowić podstawy jakiejkolwiek jej odpowiedzialności w stosunku do osób trzecich, zaś czytelnik nie jest związany poglądami przedstawionymi w artykule.

Porady prawne w języku niemieckim – kiedy trzeba z nich skorzystać?

Porady prawne w języku niemieckim – kiedy trzeba z nich skorzystać?

Jeśli chcemy skorzystać z porady prawnej dotyczącej prawa niemieckiego lub też mamy znajomego, którego ojczystym językiem jest język niemiecki i poszukuje pomocy prawnej w Polsce, to nie jest koniecznością udawanie się za granicę. Wszystkie formalności, a także samą poradę można otrzymać również na terenie Polski.

Porady prawne po niemiecku

Wystarczy wpisać do wyszukiwarki proste hasło, a nietrudno szybko się przekonać, że prawników, którzy oferują swoje usługi również w języku niemieckim, jest bardzo wielu.

Nie są także niczym niezwykłym kancelarie – działające zazwyczaj w zachodnich regionach naszego kraju – które oferują swoje usługi zarówno w języku polskim, jak i niemieckim. Pomoc prawna w języku niemieckim może dotyczyć zarówno spraw, które będą się odbywać w odniesieniu do prawa polskiego, jak i tych, do których prawnik musi wykazać się znajomości niemieckiego prawa.

Dla osób prywatnych i firm

Kancelarie, które oferują pomoc prawną w języku niemieckim, to zgrupowanie specjalistów prawa polskiego i niemieckiego, którzy prowadzą profesjonalne doradztwo zarówno dla osób fizycznych, jak i przedsiębiorców i instytucji różnego typu. Służą poradą w kwestiach dotyczących zarówno spraw osobistych, rodzinnych, jak i tych, które mogą dotyczyć prowadzonej działalności – sprawy związane z podatkami, sprawy gospodarcze.

W kancelariach polsko – niemieckich spotkamy również fachowców od prawa międzynarodowego, którzy mogą służyć pomocą również w innych językach i na terenach innych krajów.

Z czym może pomóc prawnik w zakresie pomocy prawnej w języku niemieckim?

To jest zależne oczywiście od konkretnego prawnika i kancelarii. Różne są przecież ich specjalizacje. Najczęściej jednak ich działalność ogranicza się do różnego typu pomocy w kwestiach prowadzenia działalności:

  • obsługi prawnej podczas nabywania nieruchomości przez cudzoziemców,
  • opiniowania, sporządzania, a także negocjowania umów handlowych,
  • windykacji należności,
  • reprezentacji klientów w sprawach niemieckojęzycznych,
  • zakładaniu przez obcokrajowców różnego rodzaju przedsiębiorstw.

Artykuł nie stanowi porady prawnej, ani opinii prawnej, a jedynie indywidualne poglądy autorki na opisane zagadnienie prawne i nie może stanowić podstawy jakiejkolwiek jej odpowiedzialności w stosunku do osób trzecich, zaś czytelnik nie jest związany poglądami przedstawionymi w artykule.